தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் ‘சர்க்காரியா கமிஷன்’ என்ற பெயர் வெறும் விசாரணை ஆணையமாக மட்டும் பார்க்கப்படுவதில்லை; அது திராவிட அரசியல் களம் கண்ட மிக முக்கியமான திருப்பங்களில் ஒன்று. முதல்வர் விஜய் வாயிலாக ‘சர்க்காரியா கமிஷன்’ குறித்த பேச்சுக்கள் மீண்டும் பொதுவெளியிலும் சமூக ஊடகங்களிலும் விவாதப் பொருளாக மாறியுள்ளன.
1970-களில் திமுக ஆட்சி மீது எழுந்த ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள், அவசரநிலை காலத்தில் நடைபெற்ற கைது நடவடிக்கைகள், மிசா சிறைவாசம், திமுக அரசு கலைப்பு, அதன்பிறகு அமைக்கப்பட்ட சர்க்காரியா விசாரணை ஆணையம் ஆகியவை அப்படிப்பட்டவை. அந்தப் பழைய வரலாறுதான் இப்போது தமிழக சட்டமன்றத்திலும் மீண்டும் அரசியல் விவாதமாகியுள்ளது. இவைகளைப்பற்றி தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை விரிவாகப் பார்ப்போம்.
முதல்வர் விஜய், சட்டமன்றத்தில் திமுகவின் கடந்தகால ஆட்சி மற்றும் சர்க்காரியா கமிஷன் தொடர்பான விவகாரங்களை எழுப்பியதைத் தொடர்ந்து திமுக தரப்பில் கடும் எதிர்ப்பு எழுந்தது. மிசா காலத்தில் மு.க.ஸ்டாலின் சிறையில் இருந்த சம்பவத்தையும் விஜய் தனது உரையில் குறிப்பிட்டார். குறிப்பிட்ட ஒரு தருணத்தில் அவர் வெளிப்படுத்திய உடல்மொழி, ஸ்டாலினின் மிசா சிறைவாசத்தின்போது ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படும் தாடைக் காயத்தை கேலி செய்வதாக திமுக தரப்பில் விமர்சனம் எழுந்தது. இதற்கு விஜய் விளக்கம் அளித்தாலும், அதற்குள் விவகாரம் பழைய அரசியல் வரலாற்றைத் தோண்டி எடுக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்துவிட்டது.
இந்த சர்ச்சையைப் புரிந்துகொள்ள 1970-களுக்குத் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. 1972-ம் ஆண்டு திமுகவிலிருந்து எம்.ஜி.ஆர்., பிரிந்து அதிமுகவைத் தொடங்கியபோது, அது தமிழக அரசியலில் சாதாரண கட்சிப் பிளவாக மட்டும் பார்க்கப்படவில்லை. அப்போது முதலமைச்சராக இருந்த மு.கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக அரசுக்கு எதிராக எம்.ஜி.ஆர். பல்வேறு ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைக்கத் தொடங்கினார். திமுக ஆட்சியின் நிர்வாகம் குறித்து விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று மத்திய அரசிடமும் அவர் மனு அளித்தார். கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் எம்.கல்யாணசுந்தரமும் திமுக ஆட்சிக்கு எதிராக குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைத்தார். அப்போது உருவான அரசியல் மோதல்தான் பின்னர் சர்க்காரியா கமிஷன் வரை சென்றது.
இதற்கிடையே 1975 ஜூன் 25-ம் தேதி நாட்டில் பிரதமர் இந்திராவால் அவசரநிலை பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள், அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் உள்ளிட்ட பலர் கைது செய்யப்பட்டனர். பத்திரிகைச் சுதந்திரம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. அரசியல் எதிர்ப்பை ஒடுக்க மத்திய அரசின் அதிகாரம் விரிவாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட காலமாக அது அமைந்தது. இங்கு ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுத் தகவலைத் தெளிவுபடுத்துவது அவசியம். மிசா என்று அழைக்கப்பட்ட உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புப் பராமரிப்புச் சட்டம் 1975-ல் இயற்றப்பட்டதல்ல; அது 1971-ம் ஆண்டிலேயே இயற்றப்பட்ட சட்டம். ஆனால் அவசரநிலைக் காலத்தில் அரசியல் எதிர்ப்பாளர்களைத் தடுப்புக் காவலில் வைப்பதற்காக அந்தச் சட்டம் மிகப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. மிசா சட்டத்தின் கீழ் ஓருவரை விசாரணையின்றி கைது செய்யலாம் என்பதே இச்சட்டத்தின் முக்கியமான ஒன்று.
தமிழகத்திலும் இதன் தாக்கம் இருந்தது. மத்திய அரசுக்கும் அப்போது தமிழகத்தை ஆட்சி செய்த திமுகவுக்கும் இடையிலான அரசியல் உறவு மேலும் மோசமடைந்தது. இறுதியில் 1976 ஜனவரி 31-ம் தேதி அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 356-வது பிரிவைப் பயன்படுத்தி மு.கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக அரசு கலைக்கப்பட்டது. அதன்பிறகு திமுகவின் முக்கியத் தலைவர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகள் பலர் கைது செய்யப்பட்டனர். அந்தக் கைது நடவடிக்கைகளில் மிசா சட்டம் முக்கிய பங்கு வகித்தது.
அந்தக் காலகட்டத்தில் இளம் வயதிலேயே மு.க.ஸ்டாலினும் கைது செய்யப்பட்டு சென்னை மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் அவர் தாக்கப்பட்டதாகவும், அவரைக் காப்பாற்ற முயன்ற சிட்டிபாபு உள்ளிட்டோர் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டனர். சிட்டிபாபுவின் உடல்நிலை சிறைவாசத்துக்குப் பிறகு மோசமடைந்து அவர் உயிரிழந்த சம்பவம், திமுக வரலாற்றில் மிசா காலத்தின் மிக முக்கியமான நினைவுகளில் ஒன்றாக உள்ளது. முரசொலி மாறன், ஆர்க்காடு என்.வீராசாமி உள்ளிட்ட பல திமுக தலைவர்களும் அந்தக் காலகட்டத்தில் சிறைவாசம் அனுபவித்தனர். மிசா சிறைவாசம் என்பதே திமுகவின் அரசியல் வரலாற்றில் பின்னர் ஒரு பெருமைமிகு போராட்ட அடையாளமாகவும் மாறியது.
திமுக அரசு கலைக்கப்பட்ட சில நாட்களிலேயே அடுத்த அரசியல் நடவடிக்கையும் தொடங்கியது. 1976 பிப்ரவரி 3-ம் தேதி உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ரஞ்சித் சிங் சர்க்காரியா தலைமையில் ஒரு நபர் விசாரணை ஆணையத்தை மத்திய அரசு அமைத்தது. மு.கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக ஆட்சிக்காலத்தில் நடைபெற்றதாகக் கூறப்பட்ட ஊழல், அதிகார துஷ்பிரயோகம் மற்றும் நிர்வாக முறைகேடுகள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிப்பதே இந்த ஆணையத்தின் நோக்கம். எம்.ஜி.ஆர்., எம்.கல்யாணசுந்தரம் உள்ளிட்டோர் முன்வைத்த குற்றச்சாட்டுகள் இந்த விசாரணையின் முக்கியப் பின்னணியாக அமைந்தன.
மொத்தமாக முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளில் 28 குற்றச்சாட்டுகள் விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது. வீராணம் குடிநீர்த் திட்டம், வான்வழி பூச்சிக்கொல்லி தெளிப்பு ஒப்பந்தம், அரசு ஒப்பந்தங்கள், மதுபான ஆலை உரிமம் உள்ளிட்ட பல்வேறு விவகாரங்கள் இதில் இடம்பெற்றன. அப்போது திமுக அமைச்சரவையைச் சேர்ந்த பலரின் செயல்பாடுகளும் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. எனவே சர்க்காரியா கமிஷன் விவகாரத்தை “கருணாநிதி மீது மட்டும் நடத்தப்பட்ட விசாரணை” என்று சுருக்கிவிட முடியாது; அதே நேரத்தில் விசாரணைக்கு உட்பட்ட ஒவ்வொரு குற்றச்சாட்டும் ஒரே மாதிரியான முடிவுக்கு வந்ததாகவும் கூற முடியாது.
சர்க்காரியா கமிஷன் அறிக்கை வெளியானபோது தமிழக அரசியலில் மிகப்பெரிய அதிர்வை ஏற்படுத்தியது. சில குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பாக கமிஷன் கடுமையான கண்டறிதல்களை பதிவு செய்தது. குறிப்பாக வான்வழி பூச்சிக்கொல்லி தெளிப்பு ஒப்பந்தம் தொடர்பாக அப்போதைய முதலமைச்சர் மு.கருணாநிதி மற்றும் அமைச்சர் அன்பில் தர்மலிங்கம் ஆகியோருக்கு எதிராக கமிஷன் கூறிய கருத்துகள் அரசியல் ரீதியாக முக்கியத்துவம் பெற்றன. வீராணம் திட்டம் தொடர்பாகவும் அதிகாரப் பயன்பாடு குறித்து கமிஷன் கேள்வி எழுப்பியது.
ஆனால் இங்கேதான் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை கவனிக்க வேண்டும். சர்க்காரியா கமிஷன் ஒரு நீதிமன்றம் அல்ல. அது குற்றவியல் நீதிமன்றம் போல ஒருவரை குற்றவாளி என்று தண்டனை வழங்கும் அமைப்பும் அல்ல. ஒரு விசாரணை ஆணையமாக அது முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை ஆய்வு செய்து தனது கண்டறிதல்களை அரசிடம் சமர்ப்பித்தது. அதன்பிறகு வழக்குகள் தொடரப்பட்டிருந்தால், அவற்றின் முடிவுகள் தனித்தனி நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளின் அடிப்படையில் பார்க்கப்பட வேண்டும். எனவே “சர்க்காரியா கமிஷன் குற்றம் நிரூபித்தது” என்றும், “நீதிமன்றம் குற்றவாளி என்று தீர்ப்பளித்தது” என்று சொல்வது வரலாற்று ரீதியாகத் துல்லியமாக இருக்காது.
இதே சர்க்காரியா கமிஷனைச் சுற்றித்தான் பின்னாளில் “அறிவியல் ரீதியான ஊழல்” என்ற அரசியல் சொல்லாடலும் தமிழகத்தில் பிரபலமானது. ஆனால் அந்தச் சொற்றொடர் சர்க்காரியா கமிஷனின் அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கையிலேயே இடம்பெற்றதாக உறுதியாகக் கூறுவதற்கு போதுமான ஆதாரம் இல்லை. அது பின்னாளில் திமுக ஆட்சியை விமர்சிக்கும் அரசியல் சொல்லாடலாகப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதே உண்மை.
1976-ல் திமுக அரசு கலைக்கப்பட்டதன் அரசியல் விளைவு அடுத்த ஆண்டே வெளிப்பட்டது. 1977 சட்டமன்றத் தேர்தலில் எம்.ஜி.ஆர். தலைமையிலான அதிமுக தமிழகத்தில் ஆட்சியைப் பிடித்தது. நீண்டகாலமாக தமிழக அரசியலில் ஆதிக்கம் செலுத்திய திமுகவுக்கு எதிராக உருவான புதிய அரசியல் சக்தி, அடுத்த பல ஆண்டுகளுக்கு தமிழக அரசியலின் மையமாக மாறியது. அதே 1977-ம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் அதிமுகவும் இந்திரா காங்கிரஸும் இணைந்து போட்டியிட்டன. இந்த கூட்டணியும் தமிழகத்தில் கணிசமான வெற்றியைப் பெற்றது.
இதிலிருந்து தமிழக அரசியலின் இன்னொரு முக்கியமான அம்சம் வெளிப்பட்டது. கொள்கை ரீதியாக வேறுபட்ட கட்சிகள்கூட தேர்தல் நேரத்தில் கூட்டணி அமைப்பது தமிழகத்தில் புதிதல்ல. அதிமுக-–காங்கிரஸ் உறவும் அதற்கு முக்கியமான உதாரணம். 1984-ல் இரு கட்சிகளும் மீண்டும் இணைந்து மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றன. 1989-ல் அதிமுக பிளவு காரணமாக நிலைமை மாறியது. 1991-ல் ராஜீவ் காந்தி படுகொலைக்குப் பின்னான அரசியல் சூழலில் ஜெயலலிதா தலைமையிலான அதிமுகவும் காங்கிரஸும் மீண்டும் இணைந்தன; அந்த கூட்டணி மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. 1999-லும் தமிழகத்தில் அதிமுக தலைமையிலான அணியில் காங்கிரஸ் இடம்பெற்றது. 2001 சட்டமன்றத் தேர்தலிலும் அதிமுக தலைமையிலான கூட்டணியில் காங்கிரஸ் இருந்தது.
இதனால் தமிழக அரசியலில் ஒரு விஷயம் மட்டும் தொடர்ந்து நிரூபிக்கப்பட்டு வருகிறது. தேர்தல் நேரத்தில் கூட்டணி கணக்கு பல நேரங்களில் நீண்டகால அரசியல் பகையை விட வலிமையானதாக மாறிவிடுகிறது. நேற்று எதிரிகளாக இருந்தவர்கள் நாளை கூட்டணி மேடையில் நிற்பதும், நேற்று கூட்டணியில் இருந்தவர்கள் மறுநாள் எதிரணியில் இருப்பதும் தமிழக அரசியலில் புதிதல்ல.
இப்போது மீண்டும் 2026-க்கு வருவோம். சுமார் அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பு நடந்த இந்த வரலாறு இன்று ஏன் மீண்டும் பேசப்படுகிறது என்பதுதான் சுவாரஸ்யமான கேள்வி. புதிய அரசியல் சக்தியாக உருவெடுத்துள்ள தவெக, திமுகவின் நீண்டகால ஆட்சிப் பின்னணியை நேரடியாக கேள்விக்குள் கொண்டு வருகிறது. அதற்காக பயன்படுத்தப்படும் அரசியல் ஆயுதங்களில் சர்க்காரியா கமிஷனும் ஒன்று. மறுபுறம் திமுக, தனது கடந்த காலத்தைப் பாதுகாக்கும்போது அவசரநிலை மற்றும் மிசா காலத்தில் எதிர்கொண்ட அரசியல் அடக்குமுறையை முன்வைக்கிறது.
விஜய்யின் சட்டமன்ற உரையில் இடம்பெற்ற உடல்மொழி சர்ச்சை, இந்த வரலாற்று விவாதத்தை மேலும் தனிப்பட்டதாக மாற்றியது. அது திட்டமிட்ட கேலியல்ல என்று விஜய் விளக்கம் அளித்திருந்தாலும், மு.க.ஸ்டாலின் தனது மிசா சிறைவாசத்தை நினைவுபடுத்தி பதிலளித்திருப்பதால், விவகாரம் இப்போது தனிப்பட்ட அரசியல் நினைவுகளையும் கடந்து இரண்டு தலைமுறைகளின் அரசியல் பார்வைகளின் மோதலாக மாறியுள்ளது.
ஒரு தரப்பு 1970-களின் திமுக ஆட்சிக்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்ட ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளையும் சர்க்காரியா கமிஷன் கண்டறிதல்களையும் நினைவுபடுத்துகிறது. இன்னொரு தரப்பு அதே காலகட்டத்தில் ஜனநாயக உரிமைகள் எவ்வாறு பாதிக்கப்பட்டன, மிசா சட்டத்தின் கீழ் அரசியல் தலைவர்கள் எவ்வாறு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர், திமுக அரசு எவ்வாறு கலைக்கப்பட்டது என்பதையும் நினைவுபடுத்துகிறது. இரு தரப்பும் தங்களுக்குச் சாதகமான வரலாற்றைத் தேர்தல் அரசியலுக்குள் கொண்டு வரத் தொடங்கியுள்ளன.
அதனால்தான் சர்க்காரியா கமிஷன் பற்றிய இன்றைய விவாதம் வெறும் பழைய விசாரணை ஆணையம் பற்றிய விவாதமாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. அது தமிழக அரசியலில் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வரும் அதிகாரப் போட்டி, ஊழல் குற்றச்சாட்டு, அரசியல் பழிவாங்கல், ஜனநாயக உரிமை, கூட்டணி அரசியல் ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே இடத்தில் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது.
1972-ல் எம்.ஜி.ஆர். முன்வைத்த குற்றச்சாட்டுகள் முதல் 1975 அவசரநிலை வரை; 1976 திமுக அரசு கலைப்பு முதல் மிசா சிறைவாசம் வரை; அங்கிருந்து சர்க்காரியா கமிஷன் வரை; அதன் பின்னர் உருவான அதிமுக –காங்கிரஸ் கூட்டணி அரசியல் முதல் இன்று விஜய்–-ஸ்டாலின் சட்டமன்ற மோதல் வரை – தமிழக அரசியலில் பழைய அத்தியாயங்கள் புதிய தலைப்புகளுடன் மீண்டும் மீண்டும் திறக்கப்படுகின்றன.
காலம் மாறிவிட்டது. அரசியல் தலைமுறையும் மாறிவிட்டது. ஆனால் பழைய அரசியல் கணக்குகள் மட்டும் இன்னும் முடிவுக்கு வரவில்லை என்பதையே இந்தச் சட்டமன்றச் சர்ச்சை காட்டுகிறது.
சர்க்காரியா கமிஷன் ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவம் மட்டுமல்ல; மிசா ஒரு பழைய சட்டத்தின் பெயர் மட்டுமல்ல. தமிழக அரசியலில் அவை இன்னும் நினைவுகளாகவும், குற்றச்சாட்டுகளாகவும், பதிலடிகளாகவும், தேர்தல் ஆயுதங்களாகவும் உயிருடன் இருக்கின்றன.
2026-ன் புதிய அரசியல் தலைமுறை, 1970-களின் பழைய அரசியல் கணக்குகளைத் திறந்து வைத்திருக்கிறது. அந்தக் கணக்குகளின் அடுத்த பக்கம் எப்படித் திரும்பப் போகிறது என்பதுதான் இப்போது தமிழக அரசியலின் சுவாரஸ்யமான கேள்வி.
