தமிழகப் பத்திரப்பதிவுத் துறையில் ‘ஸ்டார் 3.0’ என்ற மேம்படுத்தப்பட்ட சேவையின் ஒரு பகுதியாக, நவீன வசதிகளுடன் கூடிய ‘இ-ஹப்’ (e-Hub) சேவை மையங்களை அறிமுகப்படுத்த அரசு நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது. பொதுமக்களின் காத்திருப்பு நேரத்தைக் குறைக்கவும், பத்திரப்பதிவு முறைகேடுகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் இத்திட்டம் கொண்டுவரப்படுவதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இ-ஹப் மையங்கள் மூலம் பொதுமக்கள் சார்பதிவாளர் அலுவலகங்களுக்கு நேரில் செல்லாமலேயே ஆன்லைன் வழியாக ஆவணங்களைச் சமர்ப்பித்துச் சொத்துப் பதிவுகளை மேற்கெள்ள முடியும்.
இத்திட்டத்தில் டிஜிட்டல் டோக்கன், அதிவேக வை-பை போன்ற அதிநவீன வசதிகள் இடம்பெறவுள்ளதுடன், சாதாரண முறையில் பத்திரம் பதிவு செய்ய ரூ.2,000 கட்டணமும், தட்கல் முறையில் விரைவாகப் பதிவு செய்ய ரூ.5,000 கட்டணமும் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. முதற்கட்டமாக சென்னை, செங்கல்பட்டு, கோவை ஆகிய மாவட்டங்களில் இத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்த அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. மேலும், இந்த மையங்களை அமைத்து நிர்வகிக்கும் பொறுப்பைத் தனியார் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களிடம் ஒப்பந்த அடிப்படையில் ஒப்படைக்கவும் டெண்டர் கோரப்பட்டு வருகிறது.
அரசின் இந்த முடிவுக்குப் பத்திர நகல் எழுத்தர்கள் மற்றும் வழக்கறிஞர்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்து வருகின்றனர். இ-ஹப் மையங்களை இயக்குவதற்கான டெண்டர் தொகையானது மிக அதிகமாக இருக்கும் என்பதால், பெருநிறுவனங்கள் மட்டுமே இதில் பங்கேற்க முடியும் என அவர்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர். இதன் காரணமாகப் பல தலைமுறைகளாக ஆவணங்கள் தயாரிக்கும் தொழிலை மட்டுமே நம்பியுள்ள லட்சக்கணக்கான பத்திர எழுத்தர்கள், வழக்கறிஞர்கள், பத்திர விற்பனையாளர்கள் மற்றும் உதவி ஊழியர்களின் வாழ்வாதாரம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உருவாகியுள்ளது.
மேலும், பத்திரம் தயாரிக்கும் பணி தனியாரிடம் செல்லும்போது கட்டணங்கள் கணிசமாக உயர்த்தப்பட வாய்ப்புள்ளதாகவும், இதனால் இறுதியில் சாமானியப் பொதுமக்களே நிதிச்சுமைக்கு ஆளாவார்கள் என்றும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இத்தகைய பாதிப்புகளைச் சுட்டிக்காட்டி, கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு டெண்டர் விடும் நடவடிக்கையை அரசு உடனடியாகத் திரும்பப்பெற வலியுறுத்தி, தமிழ்நாடு பத்திர நகல் எழுத்தர் மாநிலச் சங்கத்தினர் இன்று 2-வது நாளாகப் பணிப் புறக்கணிப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.
தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப பத்திரப்பதிவுத் துறையில் டிஜிட்டல் மாற்றங்கள் வரவேற்புக்குரியது என்றாலும், இத்துறையை மட்டுமே வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டு இயங்கும் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களின் எதிர்காலத்தையும் அரசு கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். பொதுமக்களின் சேவை வசதியையும் உறுதிசெய்து, பாரம்பரியமாக இத்தொழிலில் ஈடுபட்டு வருவோரின் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதுகாக்கும் வகையில் அரசு ஒரு சுமுகமான தீர்வைக் காண வேண்டும் என்பதே தற்போதைய பிரதான எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.
